Tetrakloroetilen CAS#127-18-4 Ürün Açıklaması
Perkloroetilen olarak da bilinen tetrakloroetilen, tüm hidrojen atomlarının klor atomlarıyla değiştirildiği klorlu bir etilen bileşiğidir. İlk olarak 1821'de Faraday tarafından heksakloroetanın pirolizi yoluyla üretilmiştir. Tetrakloroetilen, eter benzeri bir kokuya sahip, renksiz, şeffaf, yanıcı olmayan bir sıvıdır.
Bağıl moleküler kütlesi 165,85 ve bağıl yoğunluğu 1,6220'dir. -22,7°C erime noktasına ve 121,2°C kaynama noktasına sahiptir; 4,000 × 10³ Pa'da kaynama noktası 33,2°C'dir. Kırılma indisi 1,5055 ve 20°C'de viskozitesi 0,839 mPa·s'dir. Buhar basıncı değerleri 40°C'de 5,466 × 10³ Pa, 60°C'de 13,865 × 10³ Pa, 80°C'de 30,131 × 10³ Pa ve 100°C'de 58,128 × 10³ Pa'dır.
Tetrakloroetilen şeker, gliserol ve proteinlerde çözünmez, ancak suda sınırlı çözünürlüğe sahiptir; 25°C'de yaklaşık 0,015'tir. Etanol, eter, kloroform, benzen ve diğer klorlu organik çözücülerle karışabilir. Hidrolize uğramaz ve hava, nem ve katalizörlerin yokluğunda 500°C'ye kadar olan sıcaklıklarda yüksek oranda stabil kalır.
Tetrakloroetilen çeşitli kimyasal reaksiyonlar gösterir. Hidrojenasyon tetrakloroetan üretirken, klorlama heksakloroetan verir. Ayrıca brom ile reaksiyona girerek monobromotrikloro veya dibromodikloro bileşikleri oluşturabilir ve bir katalizör varlığında hidrojen florür ile reaksiyona girebilir. Işık, hava ve suya uzun süre maruz kalma, kademeli olarak trikloroasetaldehit ve fosgene ayrışmasına neden olabilir ve aynı zamanda demir, alüminyum ve çinko gibi metallerin korozyonunu teşvik edebilir. Stabilizatörler eklemek bu korozyonu engellemeye yardımcı olabilir. Aktif karbon varlığında, tetrakloroetilen 700°C'ye ısıtıldığında heksaklorobenzen ve heksakloroetana ayrışır. Ayrıca güçlü oksitleyici maddeler tarafından oksitlenebilir ve baryum tozu, berilyum tozu, lityum talaşları, azot tetroksit ve sodyum hidroksit ile şiddetli reaksiyona girebilir.
Tetrakloroetilen toksiktir ve merkezi sinir sistemi depresanı olarak etki eder. Maruz kalma baş ağrısı, mide bulantısı, kusma ve ciddi vakalarda komaya neden olabilir. Farelerde oral LD50 değeri 8.850 mg/kg'dır ve izin verilen maksimum işyeri konsantrasyonu 100 × 10⁻⁶'dır.
Temel Fiziksel ve Kimyasal Özellikler
| Özellik | Özellik |
|---|---|
| Kimyasal Formül | AgC₂H₃O₂ |
| Görünüm | Beyazdan griye kristal toz |
| Çözünürlük | Suda az çözünür; bazı organik çözücülerde çözünür |
| Işığa Duyarlılık | Uzun süreli ışık maruziyetinde kararır |
| Gümüş İçeriği | ~%65 (teorik) |
| Sınıflar | Reaktif / yüksek saflık |
